شاید همه نه، ولی خیلی از آدمایی که ی روز تو هر جمعی خوش سخن بودن از ی جایی ب بعد نطقشون کور میشه.. نه اینکه کلا ساکت باشن، فقط بیشتر ازینکه حرف بزنن توو فکر میرند! نمیفهمی تو فکرشون چی میگذره یا دلیل اینهمه سکوتشون چیه.. حالا بماند که بعضیا قاضی میشن بعضیا سوهان روح.. ولی همیشه هستن آدمایی که آدمو درک کنن فکر کنم اینا از امثال جان گرینن که میگه همیشه افراد ساکتو دوست داشتم، هیچوقت نمیفهمی.. نمیف
برچسب:
نویسنده: ایلیا حکیمی
تاريخ: شنبه
25 شهريور
1396 ساعت: 7:06